گرایش : فيزيولوژي ورزشي

عنوان : تاثير يک جلسه تمرين هوازي بر بيان ژن ويسفاتين در بافت چرب احشايي موش‌هاي صحرايي نر ديابتي

دانشگاه مازندران

پايان‌نامه كارشناسي ارشد رشته تربيت بدني و علوم ورزشي

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

 گرايش فيزيولوژي ورزشي

موضوع:

تاثير يک جلسه تمرين هوازي بر بيان ژن ويسفاتين در بافت چرب احشايي موش‌هاي صحرايي نر ديابتي

اساتید راهنما:

دکتر رزیتا فتحی

 دکتر وازگن ميناسيان

پایان نامه

بخش هایی از متن پایان نامه :

(ممکن می باشد هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود اما در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل می باشد)

فهرست مطالب:

-1- مقدمه………………………………………………………………………………………………………. 1

1-2- اظهار مسئله…………………………………………………………………………………………………. 3

1-3- اهميت و ضرورت انجام تحقيق……………………………………………………………………………. 6

1-4- اهداف پژوهش……………………………………………………………………………………………. 8

1-5- فرضیه‌هاي پژوهش………………………………………………………………………………………… 9

1-6- محدودیت‌های پژوهش…………………………………………………………………………………… 9

1-7- تعریف واژه‌ها و اصطلاحات پژوهش……………………………………………………………………… 10

 

فصل دوم- مباني نظري و پیشینه پژوهش     

2-1- مقدمه …………………………………………………………………………………………………….. 11

2-2- مبانی نظری………………………………………………………………………………………………… 12

2-2-1-  ديابت…………………………………………………………………………………………………. 12

2-2-1-1-  آسيب‌شناسي و همه‌گيرشناسي …………………………………………………………………….. 12

2-2-1- 2- عوامل موثر بر شيوع ديابت نوع 2………………………………………………………………….. 15

2-2-1- 3-  تأثیر تمرين در پيشگيري و درمان ديابت نوع 2 ……………………………………………………. 15

2-2-2- بافت چرب  ……………………………………………………………………………………………. 17

2-2-3-  انواع بافت چرب ……………………………………………………………………………………… 17

2-2-4-  کارکرد ترشحي و اندوکرين ………………………………………………………………………….. 18

2-2- 5-  تغييرات بافت چرب در چاقي و ارتباط آن با ديابت نوع 2…………………………………………….. 20

2-2-6- آديپوکين‌ها و ديابت نوع 2…………………………………………………………………………….. 21

2-2-7- ويسفاتين……………………………………………………………………………………………….. 21

2-2-7-1- مکانيسم اقدام ويسفاتين……………………………………………………………………………… 23

2-2-7-2- ويسفاتين و ديابت…………………………………………………………………………………… 26

2-2-7-3- ويسفاتين و مقاومت انسوليني……………………………………………………………………….. 27

2-2-7-4- ويسفاتين و سندرم متابوليک………………………………………………………………………… 28

2-2-7-5- تأثیر ويسفاتين در التهاب……………………………………………………………………………. 30

2-2-7-6- تأثیر ويسفاتين در متابوليسم…………………………………………………………………………. 30

2-3- اثرفعاليت‌هاي ورزشي بر غلظت ويسفاتين…………………………………………………………………. 31

2-3-1- فعاليت ورزشي کوتاه‌مدت…………………………………………………………………………….. 31

2-3-3- فعاليت ورزشي طولاني‌مدت…………………………………………………………………………… 32

2-4- جمع‌بندي…………………………………………………………………………………………………. 34

 

فصل سوم- روش­شناسی پژوهش

3-1- مقدمه…………………………………………………………………………………………………….. 35

3-2- طرح پژوهش……………………………………………………………………………………………… 36

3-3- نمونه آماری ……………………………………………………………………………………………… 36

3-4- نحوه نگهداری و تغذیه آزمودني‌ها………………………………………………………………………………………………… 36

3-5- نحوه دیابتی‌کردن آزمودنی­ها و تزریق استرپتوزوتوسین……………………………………………………………………… 37

3-6- برنامه تمرین آزمودنی­ها……………………………………………………………………………………………………………….. 37

3-7- روش گردآوري اطلاعات و وسايل اندازه‌گيري…………………………………………………………… 38

3-7-1- وسايل اندازه‌گيري……………………………………………………………………………………… 38

3-7-2- اندازه‌گيري وزن آزمودني‌ها…………………………………………………………………………… 39

3-8- متغيرهاي تحقيق…………………………………………………………………………………………… 39

3-8-1- متغيرهاي مستقل……………………………………………………………………………………….. 39

3-8-2- متغير وابسته…………………………………………………………………………………………….. 39

3-8-3- متغير کنترل…………………………………………………………………………………………….. 40

3-9- روش بیهوش‌کردن آزمودنی­ها، جمع‌آوری و نگهداری بافت­ها و پلاسما…………………………………. 40

3-10- هموژن‌کردن بافت‌ها…………………………………………………………………………………….. 40

3-11- روش­های آزمايشگاهی اندازه­گيری متغیر­ها…………………………………………………………….. 41

3-11-1- روش تعيين بيان ژن ويسفاتين…………………………………………………………………………. 41

3-11-1-1- مراحل استخراج RNA و سنتز cDNA تک‌رشته‌اي…………………………………………….. 41

3-11-1-2- مراحل انجام PCR……………………………………………………………………………….. 42

3-11-2- نحوه آماده‌سازي بافت‌ها……………………………………………………………………………… 44

3-11-3- روش‌هاي تعيين غلظت متغيرهاي تحقيق………………………………………………………………. 44

3-12- روش تجزیه و تحلیل آماری داده­ها……………………………………………………………………… 45

 

فصل چهارم- تجزیه و تحلیل یافته های پژوهش

4-1- مقدمه…………………………………………………………………………………………………….. 46

4-2- تجزیه و تحلیل توصیفی داده‌ها……………………………………………………………………………. 46

4-2-1- اظهار ژن ویسفاتین بافت چرب در گروه‌های مختلف……………………………………………………. 46

4-2-2- توصيف ساير متغيرهاي پژوهش………………………………………………………………………… 48

4-3- تجزیه و تحلیل استنباطی يافته‌هاي پژوهش…………………………………………………………………. 49

4-3-1-  آزمون فرضيه‌هاي پژوهش…………………………………………………………………………….. 50

4-3-1-1- فرضیه اول………………………………………………………………………………………….. 50

4-3-1-2- فرضیه دوم………………………………………………………………………………………….. 51

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

4-3-1-3- فرضیه سوم………………………………………………………………………………………….. 53

 

فصل پنجم- بحث و نتیجه گیری

5-1- مقدمه…………………………………………………………………………………………………….. 56

5-2- اختصار پژوهش…………………………………………………………………………………………… 56

5-3- بحث و بررسي…………………………………………………………………………………………….. 58

5-4- نتیجه‌گیری………………………………………………………………………………………………… 66

5-5- پیشنهادهاي تحقيق………………………………………………………………………………………… 67

منابع……………………………………………………………………………………………………………… 68

 

پيوست‌ها

پيوست1- نتايج آزمون کولموگراف اسميرنف………………………………………………………………….. 68

فهرست شکل‌ها

شکل2-1 عملکردهاي بيولوژيکي آديپوسيت‌ها……………………………………………………………….. 19

شکل2-2- تأثیر تغذيه و رشد بافت چرب……………………………………………………………………….. 20

شکل2-3- ساختار بلوري ويسفاتين……………………………………………………………………………… 23

شکل2-4- اعمال ويسفاتين در مسيرهاي بيوسنتز NAD+………………………………………………………. 25

شکل2-5- اعمال ويسفاتين……………………………………………………………………………………… 25

شکل 4-1- تصوير ژل الكتروفورز ژن بتا اكتين و ويسفاتين در آزمودنی­های گروه كنترل……………………….. 47

شکل 4-2- تصوير ژل الكتروفورز ژن بتا اكتين و ويسفاتين در آزمودنی­های  بلافاصله پس از تمرین……………. 47

شکل 4-3- تصوير ژل الكتروفورز ژن بتا اكتين و ويسفاتين در آزمودنی­های  4 ساعت پس از تمرین……………. 47

شکل 4-4- تصوير ژل الكتروفورز ژن بتا اكتين و ويسفاتين در آزمودنی­های  24 ساعت پس از تمرین………….. 47

فهرست نمودارها

نمودار 4-1-  درصد بيان ژن ويسفاتین بافت چرب نسبت به بتااكتين در هر يك از نمونه‌هاي كنترل و کشتار بلافاصله پس از تمرين      50

نمودار 4-2- درصد بيان ژن ویسفاتین نسبت به بتااکتین گروه بلافاصله در مقايسه با گروه کنترل………………… 51

نمودار 4-3-  درصد بيان ژن ويسفاتین بافت چرب نسبت به بتااكتين در هر يك از نمونه‌هاي كنترل و کشتار 4 ساعت پس از تمرين      52

نمودار 4-4- درصد بيان ژن ویسفاتین نسبت به بتااکتین گروه کشتار 4 ساعت پس از تمرين در مقايسه با گروه کنترل          53

نمودار 4-5- درصد بيان ژن ويسفاتین بافت چرب نسبت به بتااكتين در هر يك از نمونه‌هاي كنترل و کشتار 24 ساعت پس از تمرين     54

نمودار 4-6- درصد بيان ژن ویسفاتین نسبت به بتااکتین گروه کشتار 24 ساعت پس از تمرين در مقايسه با گروه کنترل         55

فهرست جدول‌ها

جدول 3-1- مراحل انجام PCR……………………………………………………………………………. 43

جدول 4-1- اظهار ژن ویسفاتین نسبت به بتااکتین در گروه‌های  مختلف………………………………………. 47

جدول4-2- تغییرات پارامترهای اندازه‌گیری شده گروه‌های پژوهش (انحراف استاندارد ± ميانگين)…………. 49

جدول4-3- نتایج آزمون تي مستقل در گروه‌های کنترل و بلافاصله پس از تمرين…………………………… 50

جدول4-4- نتایج آزمون تي مستقل در گروه‌های کنترل و 4 ساعت پس از تمرين…………………………… 52

جدول4-5- نتایج آزمون تي مستقل در گروه‌های کنترل و 24 ساعت پس از تمرين…………………………. 54

چکيده

مقدمه و هدف: ديابت يک اختلال متابوليک می باشد که به دنبال کاهش در ترشح انسولين و يا مقاومت به اقدام انسولين ايجاد مي‌گردد. ويسفاتين پروتئيني می باشد که در بافت چرب احشايي بيان شده و ترشح مي­گردد که حساسيت انسوليني را بهبود مي­بخشد. هدف از تحقيق حاضر بررسي تاثير يک جلسه تمرين هوازي بر بيان ژن ويسفاتين در بافت چرب احشايي موش‌هاي صحرايي نر ديابتي بود. مواد و روش­ها: در اين مطالعه تجربي ديابت به‌وسيله تزريق تک دوز استرپتوزوتوسين (mg/kg 50) در موش‌ها ايجاد گرديد. 20 سر موش صحرايي نر از نژاد ويستار با ميانگين وزن 5±165 گرم به‌گونه تصادفي به 3 گروه تمريني و 1 گروه کنترل تقسيم شدند. گروه­هاي تمرين براي يک نوبت با سرعت 20 متر در دقيقه به مدت 50 دقيقه روي نوارگردان دويدند. حيوانات در گروه­هاي مجزا به ترتيب بلافاصله، 4 و 24 ساعت پس از فعاليت ورزشي بيهوش و نمونه‌برداري از آن­ها انجام گردید. در نهايت براي تعيين سطوح نسبي بيان ژن، روش نيمه كمي RT-PCR انجام گرديد. يافته­ها: نتايج تحقيق بيانگر افزايش معني‌دار(05/0 P<) بيان ويسفاتين در گروه­هاي 4 ساعت و 24 ساعت پس از تمرين در مقايسه با گروه کنترل بود. نتيجه­گيري: به گونه اختصار، تمرين باعث بهبود سطوح mRNA ويسفاتين در بافت چرب احشايي مي‌گردد. افزايش بيان mRNA ويسفاتين بافت چرب احشايي، نشان مي‌دهد ويسفاتين بافت چرب احشايي احتمالا مي‌تواند به‌صورت پاراکرين اقدام کند و تأثیر مهمي در متابوليسم گلوکز و ليپيدها ايفا نمايد.

1-1- مقدمه

در قرن حاضر، ديابت در سراسر دنيا شيوع يافته و پيش‌بيني مي‌گردد تا سال 2030 بالغ بر 360 ميليون نفر در دنيا به ديابت مبتلا شوند[1]. مقاومت انسولين و چاقي با ديابت نوع 2 ارتباط‌ تنگاتنگي دارند و جزء عوامل خطرزايي هستند که باعث پيشرفت اين بيماري مي‌شوند. چاقي، بيماري با رشد روزافزون در کشورهاي صنعتي می باشد که با افزايش بيش از حد بافت چربي مشخص مي‌گردد. در واقع چاقي، منجر به هايپرپلازي[1] (افزايش در تعداد) و هايپرتروفي[2] (افزايش حجم) سلول‌هاي چربي مي‌گردد[2]. عوارض ناشي از بيماري ديابت، از عوامل عمده مرگ و مير در جهان به شمار مي‌رود. بسياري از افراد مبتلا به ديابت با اختلالات قلبي عروقي[3]، نارسايي كليوي[4]، نابينايي، قطع عضو ناشي از نوروپاتي[5] و اختلال‌هاي رفتاري مواجه هستند[3]. همچنين بيماري ديابت عامل خطرزاي مهمي براي بروز ناتواني‌هاي جنسي به شمار مي‌رود[4].

بافت چربی سفید[6] علاوه بر ذخيره­سازي و آزادكردن تري­گليسريد مي­تواند آنزیم­ها و پروتئین­های مختلفی تحت عنوان آدیپوسایتوکین­ها[7] را ترشح کند كه اين پروتئين­ها در متابوليسم كلسترول، اعمال سيستم ايمني، تنظيم هزينه انرژي، اقدام انسولين و تغذيه تأثیر دارند[5]. بنابراين امروزه بافت چربي به‌عنوان يک ارگان اندوکرين بسيار فعال در نظر گرفته مي‌گردد که با ترشح هورمون‌هاي متعدد در تنظيم متابوليسم بدن تأثیر دارد. همچنين نظاره شده می باشد که در سندرم متابوليک، سطح آديپوکين‌هاي موافق التهاب مثل اينترلوکين-6[8] و TNF-α[9] افزايش مي‌يابد[5].

ويسفاتين يکي از مهمترين آديپوسايتوکين‌هاي مترشحه از اين بافت تلقي مي‌گردد که فعاليت‌هاي بيولوژيکي متعددي را تنظيم مي‌نمايد و تأثیر مهمي در بيماري‌زايي مقاومت انسولين و بيماري قلبي عروقي ايفا مي‌کند. فوکوهارا و همکاران[10]  (2005) ويسفاتين را به‌عنوان يک آديپوکين جديد، جدا کردند که تحمل گلوکز را بهبود بخشيده و مي‌تواند در توسعه مقاومت انسولين مرتبط با چاقي و ديابت نوع 2 تأثیر داشته باشد[6]. ويسفاتين از طريق پيوند با گيرنده‌هاي انسولين در محل‌هايي غير از ناحيه اتصال انسولين، تاثيرات انسولين را تقليد مي‌کند. در همين مطالعه نشان داده گردید که ويسفاتين، بيشتر توسط بافت چربي احشايي بيان مي‌گردد تا چربي زيرپوستي[7]. مزاياي فعاليت بدني در جلوگيري و کنترل ديابت نوع 2 شناخته شده می باشد که از طريق بهبود حاد و مزمن اقدام انسولين صورت مي‌گيرد[8]. کاهش گلوکز خون به مدت، شدت و وضعيت تمريني وابسته می باشد[9]. تمرين تأثیر مهمي در کاهش مقاومت انسولين و عوارض مرتبط با ديابت ايفا مي‌کند. تمرين مقاومتي و هوازي، اقدام انسولين را بهبود مي‌بخشند و مي‌توانند به کنترل سطوح گلوکز خون کمک کنند. اما تمرين بايد به صورت منظم انجام گردد تا اثربخش باشد. اکثر افراد مبتلا به ديابت مي‌توانند با در نظرگرفتن اقدامات احتياطي، به تمرين بپردازند.

بنابراين محققان علوم ورزشي علاقمند هستند تا دريابند که بهبود مقاومت انسولين ناشي از فعاليت بدني تا چه اندازه توسط اين هورمون ميانجي‌گري مي‌گردد. لذا کوشش براي شناخت مکانيسم‌هاي مولکولي اقدام اين هورمون به شکل روزافزون در حال گسترش می باشد.

 

تعداد صفحه : 92